VROUWEN EN TRAINING DEEL 6

In veel cultureel is er een sterke scheiding tussen man en vrouw.  Deze scheiding komt meer tot uiting wanneer er sprake is van vormen van lichamelijk contact. Gevechtssport is niets anders dan een continuering van lichaams contact.

 

Welke afstand moet een trainer nemen van zijn vrouwelijke studenten zonder dat dit te koste gaat van de kwaliteit van de training ?

 

Het belangrijkste is om niet noodzakelijk contact te vermijden. Onder niet noodzakelijk contact versta ik het lichamelijk prijzen van een leerling voor een prestatie. Een trainer heeft een fysiek beroep en is gewend zijn studenten aan te raken. Het is voor veel een gewoonte om een goede prestatie te belonen met een arm om de schouder, een knuffel of even over het hoofd aaien. Wanneer je deze uitingen vervangt door duidelijke gezichts uitdrukkingen en gebarentaal worden veel misverstanden ontweken.

 

Tijdens instructie moet er soms contact gemaakt worden alvorens de uitleg gedaan kan worden. Een trainer behoort eerst toestemming aan de vrouw te vragen of hij haar aan mag raken alvorens verder te gaan. Het spontaan aanraken kan geheel verkeerd uitgelegd worden en tot vervelende onbedoelde reactie leiden.

 

Voor een mannelijke trainer zijn er een aantal lichaams gebieden absoluut taboe. De borsten en heupen van de vrouw zijn zogenaamde erogene zone’s en worden ook als zodanig gevoelt door de vrouw. Het aanraken van deze gebieden met of zonder toestemming kan tot spontane reactie leiden, waarvan sommige heel onvoorspelbaar.

 

Een trainer heeft een machts- en een vertrouwens positie. De vrouwen die zich aan hem overgeven gaan er van uit dat er tijdens de lessen een veilige sfeer heerst en dat zij goede instructies ontvangen. Voor een trainer is het belangrijk zijn lessen voor te bereiden en indien mogelijk ook wat extra uitleg aan de studenten te geven.

 

Meer dan mannen willen vrouwen het waarom van oefeningen en technieken weten. Echter tijdens een fysieke les is hiervoor geen tijd.  Er wordt van de trainer verwacht dat hij hier wel tijd voor maakt, dit kan voor of na een training. Mijn advies is om altijd ongeveer een halfuur na de les beschikbaar te blijven voor het beantwoorden van vragen. Dit brengt rust bij het individu en daardoor in de groep.

 

Kleding is een aspect waartegen wij in de multi culturele samenleving steeds meer aanlopen. In de gevechtssport is de vraag ; laat ik een hoofddoekje tijdens mijn training toe of niet ? Van een nog groter belang dan in het normale schoolleven. Bij de bokssport is het hoofddoekje niet belemmerend en kan gewoon gedragen worden. Echter bij een sport als Kick / Thai Boxing is het onmogelijk om te clinchen met een hoofd doek. Hier moet trainer en leerling een keus maken. Ter behoud van de leerling is het laten wegvallen van de clinch techniek en vervangen voor iets anders de beste optie. Een trainer mag hier niet dwingend optreden. Natuurlijk kan men refereren naar de origine van de sport maar daar is de vrouw in kwestie niet mee geholpen. Het proberen te dwingen de hoofddoek af te doen, om het even om welke reden, wordt gevoelt als een directe persoonlijke aanval en geeft een heeft onplezierig effect op de rest van de groep. Een trainer vraagt respect van zijn leerlingen en kan dit alleen verwerven als hij ook respect voor hen heeft.

 

In Moslim culturen is het bedekken van alle lichaamsdelen in het bijzijn van mannen een gegeven. Het is niet de taak van de trainer hieraan te tornen. Echter is het wel de taak van de trainer de vrouw te beschermen tegen oververhitting, dehydratatie, risico van verkeerd kleding gebruik.

 

Het is niet ongebruikelijk dat de leerling met veel lichaamsbedekking aan een les mee gaat doen. Afhankelijk van de buiten temperatuur zal de vrouw geremd moeten worden in haar activiteiten en inzet (bij hoge temperatuur).

 

Al enige tijd is er sprake van ontwikkeling van sportkleding voor moslim vrouwen. Deze kleding ademt meer en transporteert het zweet door de stof naar buiten. Een ander aspect is dat het niet geheel strak om het lichaam zit (dus verbergt enigszins de contouren) maar wel veel bewegingsruimte geeft door de elastische kwaliteiten van de stoffen. Het geheel bestaat uit lange broeken en shirt met mouw. In Maleisië heb ik diverse leuke kleuren gezien. Een heel leuke oplossing had ook een capuchon waarbij ook de haren bedekt bleven.

 

Het culturele man / vrouw aspect valt direct weg wanneer er een vrouw voor de klas komt te staan. Bij het samenkomen van alleen vrouwen in de groep – zoals bij HBV Houwaart in Den Haag – kunnen ook de hoofddoeken af en worden de kleding eisen sterk versoepelt. Hierbij moet wel worden aangemerkt dat er tijdens dit soort lessen absoluut geen mannen binnen mogen komen.

Arnaud van der Veere