VROUWEN EN TRAINING DEEL 7

Een vrouw traint liever een individuele sport in een groep dan alleen. Met deze stelling heb ik al vele vrouwen geconfronteerd en na enig nadenken moesten zij allen aangeven dat het juist is.   Aerobics is een solistische manier van bewegen. Feitelijk kan je intensiteit en de soort oefeningen gemakkelijk zelf bepalen. De vrouw heeft al jaren geleden aangegeven deze activiteit toch onder leiding van een motivator te doen.   Dit is nu de spijker op de kop. Een vrouw wenst gemotiveerd te worden en niet verplicht. Door de dagelijkse verplichtingen die de vrouw ook in onze maatschappij heeft is het vaak moeilijk om op gang te komen. Over het algemeen heeft een vrouw niet een maar meerdere taken in haar leven.   De dagelijkse taken worden als een verplichting gevoelt en bij veel vrouwen is het een ware last op de schouders. Sport is dan een redelijke uitlaatklep. Bij het volgen van de les doe je de persoon voor de klas gewoon na op je eigen tempo en techniek. Bij partner trainingen is dit soms wat lastiger. Maar de vrouw is een meester aan het zich aan de omstandigheden aanpassen. Binnen de kortste keren heeft de vrouw zich aan de trainingspartner aangepast en kan de les gewoon voortgang vinden.   De trainer van vrouwen moet beseffen dat hij of zij de vrouwen moet motiveren, een manier bieden om zich uit de dagelijkse beslommeringen weg te trekken. Even niet denken aan de eisen van vriend, kinderen of familie. Het zich laten gaan in de ritme van de bewegingen en vaak op de kadans van de muziek.   Trainen met muziek is voor de vrouw nog stimulerender dan voor de man. Door het natuurlijke ritme gevoel, dat van cultuur tot cultuur verschilt, gaan de bewegingen al snel mee met de ritme van de muziek. Het is dan ook van belang om de juiste muziek te kiezen bij het te trainen onderwerp. Voor een man is de inleving hier moeilijker !   Vrouwen hebben een heel ander idee van discipline dan mannen. Bij de man is vooral een militair achtige discipline structuur heel normaal. De instructeur / trainer schreeuwt zijn “bevelen” door de zaal en de menigte volgt exact op wat er bevolen wordt. Natuurlijk zijn er personen die altijd commentaar hebben maar die worden in een mannen groep door de groep tot de orde geroepen omdat anders straf maatregelen volgen voor de gehele groep.   Maar hoe anders gaat dit bij vrouwen. Wanneer de instructeur zich profileert als “commandant” zullen zijn / haar lessen binnen de kortste keren leeg blijven. Een vrouw gaat naar een les toe en wil er gezelligheid aantreffen. Een commandant bederft die sfeer. De vrouw wil instructies krijgen en indien mogelijk persoonlijke aandacht, zij wil niet gezien worden als een groeps onderdeel. Nee de vrouw wil, ondanks dat zij in een groep traint, het gevoel dat zij als individu meetelt .   Een gevechtssport instructeur behoort hier rekening mee te houden. Het groeps begeleiden van gemengde trainingen vraagt een meer gesplitste aandacht van hem / haar dan wanneer er alleen mannen worden getraind. Relatief gezien is daarom het les geven aan groepen gemotiveerde mannen gemakkelijk dan aan gemotiveerde vrouwen.   Een vrouw heeft de nijging om van alles “het naadje van de kous te willen weten”. Over het algemeen is de man inschikkelijker wat betreft instructies van “hoger af”. De vrouw wil uitleg over de instructies, zij wil inzicht waarom de uitvoering zo moet zijn en niet net even anders.   Een andere groeps eigenschap van vrouwen is het “thuis gevoel”. Wanneer een vrouw een groepsles binnen komt tast zij het liefst eerst de sfeer af. Hierbij maakt haar individuele kennis van de materie niet uit. Zij moet eerst het gevoel hebben in  de groep  te horen alvorens zij zich verder zal gaan ontplooien. Al is een vrouw nog zo goed ze zal haar kennis minder snel ten toon spreiden als een man. Arnaud van der Veere