VROUWEN EN TRAINING DEEL 8

Het onderwerp agressie speelt in geval van vrouwen training een heel speciale rol. Gedurende de sportlessen kunnen vrouwen ineens uiting geven aan een tomeloze agressie. Wanneer dit gebeurt schrikken zij eerder dan dat zij ermee verder gaan. Een man zal na een uitbarsting van agressie zichzelf proberen te vergoedelijken en als het mogelijk is de schuld op een ander schuiven.

 

Een vrouw barst vaak in huilen uit. Zij zal zo veel mogelijk de schuld op zich nemen en zich gaan verontschuldigen. Heel anders dan de man zal zij zich terug proberen te trekken en proberen uit het groeps zicht te verdwijnen.

 

Bij vrouwen, helaas vaker bij “allochtonen” dan “autochtonen”, spelen vaak heel vervelende zaken op de achtergrond. Om er enkele te noemen ; huiselijk geweld, seksueel misbruik, intimidatie of min of meer ernstige vormen van mishandeling. Dit komt in verschillende vormen voor. Een vrouwen trainer moet erop voorbereid zijn dat dit ook in eigen les gaat voorkomen.

 

Allereerst gaan we in op de reactie van de groep. Een groep die geheel uit vrouwen bestaat zal zich eerst bekommeren om het “slachtoffer”. Tegelijkertijd willen ander vrouwen uitleg van de pleger. Vaak gaat dit anders dan bij mannen. Er wordt minder geschreeuwd en er is vanuit de groep vaak een minder agressieve reactie. Natuurlijk is dit altijd afhankelijk van het toegebrachte “letsel” aan het “slachtoffer”.

 

Wanneer het “slachtoffer” meer geschrokken is dan dat er daadwerkelijke verwondingen zijn moet de es gewoon doorgaan. Echter moet de “pleger” even apart genomen worden. Tijdens het apart nemen moet de trainer duidelijk maken dat er  na de les of een andere keer even over de achtergronden gesproken moet worden.

 

Het doordringen in de werkelijke achtergronden van “probleem gevallen” is geen sinecure. Een trainer moet eerst een sterke vertrouwens band met de persoon en de groep hebben alvorens de vrouw iets gaat loslaten. De stelregel hierbij is hoe ernstiger de situatie hoe groter de drempel.

 

Toch kan een trainer al direct bij het begin een duidelijke hulp zijn voor deze situaties. Vanaf het begin moet aan de persoon in kwestie duidelijk gemaakt worden dat zij welkom is en dat zij moet doorgaan met de trainingen. Tijdens een persoonlijk onderhoudt tussen trainer en vrouw moeten haar een aantal opties worden aangereikt. Een aantal van deze opties zijn bijvoorbeeld een intensievere bokszak training of een persoonlijke training op de stoot- of trapkussens. Bij beide onderdelen moet er gestreefd worden naar een korte maar duidelijk 1 op 1 relatie.

 

Maar wat moet je doen bij een echte beginner die nog helemaal niets kan ? Een trainer moet leren om voor zo’n persoon “werelden te bouwen”. Vanuit een begeleiderrol gaat de trainer met de vrouw voor de spiegel technieken doornemen. Tijdens de begeleiding bouwt de trainer een wereld voor de vrouw. Er wordt geschetst dat er sprake is van een aanval en een verdediging. Het verhaal moet langzaam en vanuit een spel worden opgebouwd, de nadruk moet constant op het spelelement worden gelegd. De vrouw moet worden meegenomen naar haar eigen fantasie waarin zij een belangrijke rol speelt in het spel, een beheersende rol.

 

Het geheel moet als spel gebracht worden je weet immers helemaal niet hoe ernstig de werkelijke situatie is.  Wanneer je gaat spreken over reële zelfverdediging met echte aanval en (bijvoorbeeld) het Knock Out slaan van de “tegenstander” kan dit heel onverwachte reacties tot gevolg hebben.

 

Omdat een vrouw veel emotioneler is dan de man kan een goede individuele groeps begeleiding de samenhorigheid van de groep heel groot maken. De taak van de trainer moet daarom primair bestaan uit het ervoor te zorgen dat een vrouwengroep zich veilig, begrepen en gewaardeerd vindt. Wanneer dit zo is zullen de prestaties snel omhoog gaan.

Arnaud van der Veere